سربه زیر وسربه راه...
  :: امیر حسین

   

با تو هستم تا ابد

شوخی با حضرت خیام!!
چهارشنبه ۱٠ اسفند ۱۳٩٠ ساعت ٦:٥٤ ‎ب.ظ | نوشته ‌شده به دست امیر حسین ( نظرات )

بیخ نوشت اول کار :: نظر به علاقه بعض از تازه مریدان ، چندی از شوخیهای با حضرت خیام را از "کشکول هالو هفت شنبه" و "کشکول آب دوغ خیار" نقل میکنیم ، مریدان جهت مشاهده کامل آنها به مراجع یاد شده مراجعه فرمایند ، مصرع اول رباعیات از حضرت خیام است ، با عرض پوزش از محضر ایشان ! 


دارنده کــــــه ترکیب طبــــــــایع آراست .

چشمش چو به ما فتاد بنمودی راست !

من در عجـبم ، که در پس مـا چه بدید ؟

کز جمله دلبران ، فقط مــــا را خواست !

---------------

من نیک ندانم که مــــرا آنکه سرشت .

بر بخت بد اقبال و سیاهم چه نوشت .

بنوشت به پیشـانی ام از روز نخست !

دوشید ورا ، چه در جهنم چه بهشت !

---------------

ای دوست بیا تا غــم فـــــردا نخوریم .

چون شهد عسل هست مربا نخوریم .

آنگه! که بخفتیم و بخوردیم چـه باک ؟

بیــــدار چو گشتیم ســــــراپا نخوریم .

---------------

تا کی غم آن خـوری که داری یا نه ؟

اندیشه کنی که سر به راهی یا نه !

در آینه لختی به پس و پیش نــــگر !

وآنگاه بــــگو که مـــــال مایی یا نه ؟ 

---------------

هنگام سپیده دم ، خـــــروس سحری .

گفتا که خمُش باش ، چون فتنه گری !

گفتم که خـــروس است تو را نام ولی .

گر نیک نظر کنی ، تو هم خیلی خری !

---------------

موجود هر آنچه هست نقش است و خیال .

گــــــر جیب تو خالیست بــــــرو بانک بنال .

با آنکه رئیس است ، مکن بحث و جـــدل !

یک بیضه او بگیر و ســــــــر سخت بمال !! 

---------------

در کــــــارگه کــــوزه گـــــــــــری ، رفتم دوش .

دیدم که یکی کوزه ، کِشَــــــد سخت بدوش !

گفتم ، کـــه چه رازیسـت ، در این سنگینی ؟

گفتا که خَمُش باش ! ، که "اح" کردن توش !!

---------------

این کوزه چو من ، عاشق زاری بودَست .

در عهد خود اندر پی ، وامـــی بودَست .

گفتم که چرا ، دو دســـته ات ساییده ؟

گفتا خجلَم ! ،  ز بیضه مالی بودَسـت !!

---------------

چون شیــر درنده ، در شِـکاریم همه .

با روی گشــــــاده ، در دُکانیم همـــه .

چون مشتری از راه رسیدی ، در دَم !

با نام فــــــــــروش ، ور چپانیم همه !

---------------

چون بلبل مست راه در بســــــتان یافت .

بشنید سئوالی که لب خــــــندان یافت !

گفتم که چه حاصل ات شد از عمـر دراز ؟

گفت آن کــــــه توانیش پس تنبان یافت ! 

---------------

مـــــــــــــــا لعبتکانیم و فلک لعبت باز .

یک دست به زیر چانه ، با عشوه و ناز .

رفتیم که شــــعر خود فروشیم به زر !

گفتا که دو صد مَن اش خََرَد چندر غاز !



:: برچسب‌ها: